Vanmorgen, na een goede nachtrust, vertrokken. Op naar Vegas, een rit van +/- 400mijl (640km) via Bakersfield en Barstow.

Vanwege de lengte van de rit moeten we eerst even tanken. In het park is het niet wenselijk om te tanken, de prijzen liggen in vergelijking veel te hoog. Dus we besluiten om buiten het park te tanken.

Aangekomen bij het tankstation moeten we even wachten omdat we 30 feet (+/- 10m) lang zijn en we dus 2 pompen in beslag zullen nemen. Op het moment dat Aswin de eerste pomp voorbij rijdt komt er een Amerikaanse dame aangereden en knalt deze voor de eerste pomp en druk handgebarend aan dat zij moet tanken.

Aswin stapt uit en vraagt vriendelijk of ze iets naar achter kan zodat we allebei kunnen tanken. Dat blijkt niet mogelijk wat mevrouw wil niet wijken na een korte discussie over het feit dat ze erg onbeleefd is en verre van vriendelijk snauwt ze ons toe: “I live here, you don’t, so YOU need to wait”. Okay…….

Na deze onnodige oponthoud vertrekken we vol goede moed richting Las Vegas.

< – – – Rijden, Rijden, Rijden, Rijden, Rijden, Rijden, Rijden, Rijden, Rijden, Rijden – – – >

Rond 17:45 komen we aan op onze camping in Yermo, wederom een KOA camping met zwembad. Een welkome afkoeling na een lange rit.

Onderweg naar de camping hadden we op diverse reclame borden al een mogelijk leuk restaurant gezien: “Peggy Sue’s 50’s diner”.

Na een korte wandeling lopen we letterlijk en figuurlijk de 50’s binnen. Overal hangen foto’s van James Dean, Monroe, the Blues Brothers, Beatles en vele andere iconen uit die tijd. We worden bediend door serveersters in typische 50’s kleding en we bestellen heerlijke home-made burgers.

Wat een eten, wat een vet, wat een feest!

Met een goed gevulde buik duiken we ons bed in. Morgen wacht ons Vegas!