Vandaag hebben we weer een rij-dag. De rit naar LA is te lang om deze in 1x te maken, dus rijden we vanuit Williams naar Lake Havasu (ongeveer 300 mijl van LA).

Voordat we aan onze lange rit beginnen, besluiten we om het stadje Williams, gelegen aan de Route 66, te bekijken.

Het stadje ademt vooral toerisme en heeft nog wel wat van de ambiance van de Historic Route 66. We lopen een aantal winkeltjes binnen en zien vooral meer van hetzelfde. Jaren 50 memorabilia, Indian Art en veel Route 66 verwijzingen. Uiteraard kopen we wat souvenirs en maken wat foto’s van dit typische Route 66 stadje.

We stippelen onze route verder uit en besluiten om vanaf Kingman de historische Route 66 te volgen richting Oatman een oud mijnstadje waar men naar goud groef. De rest van de route rijden we over de Interstate 40.

Over de I40 kun je snel klaar zijn, een lange rechte weg, met nauwelijks bochten en dodelijk saai. De Route 66 is echter alles behalve saai; een smalle weg, krappe bochtjes en schitterende uitzichten over de omgeving. In 1 woord: GE-WEL-DIG! Gelijk een nieuw item voor onze bucket-list, de route 66 rijden van Oost naar West.

In Oatmen aangekomen schrikken we ons kapot van de commercialisering van het stadje. Overal (grote) reclame borden, neon-verlichting en totaal niet de romantische sfeer van een oud mijnstadje. Jammer, we besluiten daarom ook om niet uit te stappen en door te rijden richting Lake Havasu.

In het dorpje merken we wel dat er veel ezels op de weg zijn. Niet zozeer in de vorm van medeweggebruikers, maar echte ezels! Ze acteren overigens wel als figuurlijke ezels in het verkeer: zwalken van links naar rechts over de weg, stoppen zonder aanleiding, wijken uit zonder richting aan te geven….

In Lake Havasu aangekomen parkeren we camper op een mooie plek met uitzicht op het meer en genieten van de zonsondergang.

Morgen rijden we door naar LA, we hebben een mooie camping in de buurt van een treinstation op het oog. Ideaal om van daaruit de stad te gaan verkennen.